Poezje Grunwaldu Król Darek Czyny trafiają na karty historii; działania ludzkich rąk zapisuje się na osi czasu, opatrując odpowiednimi datami i kolejnymi – ujętymi chronologicznie – punktami. Wiele takich zdarzeń staje się żywym spektaklem, który trwa do dziś. Z racji poszukiwania, z pragnienia ucieczki od nowoczesnej gonitwy i kierowani pasją, spotykają się raz w […]
Król Darek Dowiedz się więcej »
Jestem pisarzem i nie mogę czekać. Pisarz musi bowiem pisać – być w ruchu, wędrować, opowiadać historie… Uznałem więc, że potrzeba opowiedzenia o życiu jednej z wielu polskich wsi jest pilną potrzebą i literacką, i wydawniczą. W mojej intencji to opowieść bez zbędnych nowomodnych spostrzeżeń, dlatego też jako autor przeszedłem z moją Miechową jej pierwszą
Dlaczego napisałem tę książkę? Dowiedz się więcej »
Moja najnowsza książka, owoc Szkoły Mistrzów, a przynajmniej tam skiełkowało ziarenko. Słowa o niewielkiej miejscowości na opolskiej ziemi, ale tak naprawdę nie tylko o Niej. Dlaczego? Dzisiejsza wieś polska jest kolebką wspomnień. W historii różne wsie przeżywały momenty podupadnięcia, jak i afektywne próby podniesienia się – „stanięcia na równe nogi”. Dziś możemy obserwować kolejny raz,
W drogę, Miechowo! Dowiedz się więcej »
Minął rok i cztery miesiące, odkąd nie dojeżdżam już pociągiem do pracy. Trochę ponad rok, jestem w domu. Dzisiaj rano to sobie policzyłem, zanim ruszyliśmy w wspólną podróż, tym samym osobowym, porannym. A wydaje mi się teraz, że jest jakoś więcej ludzi, siedzenia mniej wygodne, no i gorąco. Mogliśmy jechać intercity, sam nie wiem, dlaczego
Jeszcze przed wieczorną mszą decyduję się na objazd. Ja biskup i spowiednik króla Jagiełły, Mikołaj Trąba. Walczący chwilę temu, teraz jadę zobaczyć ogrom tej tragedii. Tysiące poległych, a w większości chrześcijan. Krwią zastygły czarne krzyże na płaszczach, wgniecione kopytami w pole bitwy. I ten potok środkiem… Czerwona wstęga sączy się od obozu zakonu, gdzieś ku
Czara goryczy Dowiedz się więcej »
Nużąco szare niebo z ciągłą sączącą się listopadową mżawką, odebrało mi już zupełnie siły. Rozmokła kupa piachu stróżkami rozpływa się w głąb ziemi. Do wykopanego dołu. Pocięty żłobieniami, spływa na swoje pierwotne miejsce. Wraca. Na niewiele się zdało nakrywanie jej, stawianie baldachimów. Lecz pogody się nie wybiera. Mąż odchodzi, a ja zostaję sama, nie sama.
Prawo wyboru Dowiedz się więcej »
Każdy ma wybór – Nie wierzę, ten człowiek znowu nie przyszedł?! – Szefie, na spokojnie, może jeszcze będzie, wie szef jak oni się spóźniają. Leniwe i opieszałe, takie jest nasze wsparcie na kuchni. Rok temu, no dwa, przed pandemią przyjeżdżali naprawdę nieomal zawodowi kucharze. Teraz… to jest jakieś nieporozumienie. Nie mam już narzędzi to zapanowania
Osaczenie w chłopskich chałupach. Jak chmara bezwartościowych gryzoni trwaliśmy, zaganiani. Czy można czegoś tak wyczekiwać jak kresu zimy?… Ta wielka szlachta! Wyszczekana, butna niczym rozpieszczone królewicze – dziś jak cienie własnych posągów wyczołgaliśmy się z zimowych leży… Bracia konfederaci jeszcze kilka miesięcy wstecz błyskiem szabel oślepiali swym wigorem! Teraz…? Po zimowym śnie wygrzebuje się z
Przebudzenie Dowiedz się więcej »
Siwki Ponoć każda legenda niesie w sobie ziarenko prawdy, każda opowieść co zrodziła się przed wieki, gdzieś ma swoją historię w świecie prawdziwym. Tak też rzecz się ma ze starym młynem w Grójcu. Dziś osadę, co była kiedyś młynem, zamieszkuje krawiec, ale historia wokół pozostała zupełnie inaczej uszyta. Bo trzeba wiedzieć, że całkiem niedawno jeszcze
Nie miałem wpływu na to kim się urodziłem, ale chcę mieć wpływ na to kim umrę. Wybrałem sam za siebie, podjąłem decyzję, bo miałem do tego prawo. Nikt mnie nie będzie szukał, a ci dla których pracuję, nie będą się pytać. Wystarczy, że nie wychylam się, siedzę w swojej kuchni, w pokoju obok mieszkam, a
Przedsionek bożego mieszkania. Dowiedz się więcej »
